Durum bu

10 Ağustos 2017 gecesi İzmir’in Alsancak ilçesinde motosikletli iki kişinin tacizine uğrayan iki genç kadın, yardım istemek ve şikayetçi olmak için Alsancak Polis Karakolu’na gider. Orada muhattap oldukları polis memuru “bu kılıkla size az bile yapmışlar” yanıtını vererek, kadınlara sözlü tacizde bulunur ve onları döver.

Olayın kamuoyuna yansıması üzerine polis memuru hakkında “kamu görevlisinin sahip olduğu yetkiyi kötüye kullanmak” ve “kasten yaralama ve hakaret” suçlarından dava açılır. Yargılama sonucunda polis memuru “kasten yaralama” suçundan 4 ay, “görevi kötüye kullanma” suçundan da 6 ay hapis cezası alır. Ancak sanığın duruşmadaki “iyi hali” göz önünde bulundurularak takdir indirimi yapılır ve toplamda 5 ay hapis cezası ile hakaret suçundan da 860 lira para cezası verilir.

Yargılamanın yapıldığı gün, sanık, davacı kadınlara ve onları savunan avukata duruşma salonunda hakaret ve tehdit dolu sözler sarfeder. Avukat da duruşma sonrasında polis hakkında suç duyurusunda bulunur. Tehdit ve hakaret “uzlaştırma” kapsamında bir suç olarak kabul edildiği için dava dosyası uzlaştırma bürosuna gönderilir.

Avukat uzlaştırıcının isteğine olumlu yanıt vererek, bir şartla şikayetinden vazgeçeceğini söyler. Avukatın talebi, müvekillerine giyindikleri kıyafetler nedeniyle sözlü tacizde bulunup fiziksel şiddet uygulayan polis memurunun Kıyafetime Dokunma Platformu’na 1500 lira bağışta bulunmasıdır. Polis memuru bu isteği yerine getirirse, avukat da şikayetinden vazgeçecektir. Uzlaştırıcı, polis memuruna bu talebi ilettiğinde, polis memuru kadın derneğine bağışta bulunmaktansa tehdit ve hakaret suçu işlediği iddiasıyla sanık sıfatıyla yeniden yargılanmayı tercih eder.

Yukarıdaki olay hem eril zihniyeti hem de onu koruyup kollayan sistemi çok güzel bir şekilde anlatıyor. Nasıl bir zihniyet ki, bir kadın kurumuna para bağışında bulunmaktansa yeniden yargılanmayı tercih ediyor! Nasıl bir kadın nefreti ve nasıl bir “erkek”liğine yedirememe durumu! Ve asıl, nasıl bir yargı sistemi ki, sanık duruşma salonunda hem şikâyetçi olan kadınlara hem de onları savunmakla görevli avukata tehdit ve hakaretlerde bulunuyor ve buna rağmen kendisine “iyi hal” indirimi uygulanıyor! Nasıl bir karşılıklı güven!

İktidar muhalifleri barış dahi isteseler, hakkında onlarca dava dosyası açılıp sürüm sürüm süründürülürken cinayet başta olmak üzere gasp ve kaçakçılık benzeri suçları işleyenlere ne tuhaf ki “iyi hal” indirimleriyle sadece göstermelik cezalar veriliyor. Bir yazar bir makale, bir gazeteci bir haber yazdı diye ömür boyu hapsedilirken katiller ve hırsızlar bir kaç yıl hapis cezasıyla kurtuluyor.

İktidar güçleri, en çok kadınlardan korktuğu için kadın katillerini ve kadına her türlü şiddeti uygulayanları daha bir koruyor. Katili, hırsızı, kaçakçıyı her şekilde koruyan, korumak için ne gerekiyorsa onu yapan devlet, söz konusu kadınlar olduğu zaman bir de kendisi saldırıyor. Devlet, uyguladığı tüm politikalarıyla kadına yönelik şiddeti ve kadın cinayetlerini azmettiriyor, kadın katillerine güç veriyor.

Bir kadın kazanımı olan eşbaşkanlık sistemini engellemek için yaptıklarına bir bakın. HDP’li belediyelere kayyum atanarak halkların iradesi gasp edilirken, bir yandan da Kürtlerin demokratik toplum mücadelesinde öncü rol oynayan kadınların eşit temsiliyetini sağlayan eşbaşkanlık sistemi bilinçlice hedef alınıyor. Ülkenin içinde bulunduğu derin politik ve ekonomik kriz ile sistemin çürümüşlüğünü Kürtlere ve kadınlara saldırarak saklamaya çalışıyorlar. Ancak unuttukları bir şey var, çırpındıkça batıyorlar.