Lütfen bekleyin.. Lütfen bekleyin..
Neredeyse her gün gazetelerde ya da televizyonlarda yeni bir mülteci dramıyla karşılaşıyoruz. Kış mevsiminin zorluklarını göze alamayanlar en çok bu zamanda düşüyor yollara. Ama bilmiyorlar ki yaz da en az kış kadar zorlayıcı. Savaştan kaçıp kendisine yeni bir yaşam kurmak için yolculukların en bilinmezine çıkan bu insanların bir çoğunun bir sonraki durağı ölüm oluyor maalesef. Ya denizde boğuluyorlar ya da kendileriini atabilmişse bir kara parçasına, orada iş veya nefret cinayeti sonucu yaşamlarından oluyorlar.
Savaşların beraberinde getirdiği hastalık, kıtlık ve ölüm insanları yollara dökerken müreffeh yaşamlarını silah ticaretine borçlu olan birçok “medeni” ülke de savaşların yersiz-yurtsuz bıraktığı bu insanlara sınırlarını kapatmış durumda.
Son olarak Carola Rackete adındaki genç bir sivil toplum aktivisti ve gemi kaptanı yaptığı insani eylemle Avrupa ülkelerinin insan hayatına verdiği değeri gözler önüne serdi.
Rackete yönetimindeki Sea Watch 3 adlı yardım gemisi 12 Haziran’da Libya’dan kaçan şişme bottaki 53 mülteciyi ölümden kurtardı. Geminin kaptanı Rackete, güvenlik nedeniyle mültecileri Libya kıyılarına geri götürmedi. İtalya’dan güvenli liman talebinde bulunan kaptan, 17 gün boyunca bir cevap alamadı. Rackete’nin acil yardım çağrıları da karşılıksız kaldı. Bunun üzerine genç kadın Sea Watch sosyal medya hesapları üzerinden “Yeter, giriyoruz. Provokasyon için değil, gerekli olduğu için, sorumluluk adına” paylaşımında bulundu.
Akdeniz’de boğulma tehlikesiyle başbaşa kalan mültecilere yardım eden ve tüm engellemelere rağmen İtalyan karasularına giren gemi kaptanı Carola Rackete birçok insan tarafından kahraman olarak kabul edilse de, 53 kişinin hayatını kurtardığı için suçlu bulunarak İtalya’da gözaltına alındı. Yardım gemisi Sea Watch 3’e el konuldu. İtalya’nın sağcı ve göçmen karşıtlığı ile bilinen İçişleri Bakanı Matteo Salvini sosyal medya hesabında “Yabancı bir sivil toplum kuruluşu için en büyük ceza” diyerek paylaşımda bulundu. Gemideki mültecilerin karaya çıkmasına izin verilse de, devlet yetkililerinin onlarla ilgili planları henüz bilinmiyor.
İtalya’da ülkeye yasadışı girişlere yardımı yasaklayan yeni bir yasaya göre 50 bin Euro’ya kadar para cezası ve 10 yıla kadar da hapis cezası alma riski olan Carola Rackete İtalyan gazetesi La Repubblica’ya verdiği röportajda “Beyaz tenim var, zengin bir ülkede doğdum, doğru pasaportum var, üç üniversiteye gitme olanağım oldu ve 23 yaşında mezun oldum. Bu olanaklara sahip olmayan insanlar için ahlaki bir zorunluluk hissediyorum” diyerek gözünü kan bürümüş güçlere ve kendi kişisel çıkarlarının dışında başka bir şey düşünmeyenlere büyük bir insanlık dersi verdi.
Carola Rackete ile ilgili haberleri okurken onun hiç de yalnız olmadığını düşündüm. Dünyanın her yerinde onun gibi milyonlarca, belki de milyarlarca ahlaki ve politik toplum aktivisti var. Çok uzağa gitmeye gerek yok. Barış Bildirisi’ni imzaladılar diye bir gece yarısı kaşla göz arasında çıkarılan Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile sivil ölü ilan edilen ve bir çoğu tutuklanan Barış Akademisyenleri mesela. Katıldığı televizyon programında “çocuklar ölmesin” dediği için başına gelmedik kalmayan Ayşe Öğretmen örneğin. Onlar da tıpkı Rackete gibi kendisiyle aynı olanaklara sahip olmayan insanlar için ahlaki bir zorunluluk duyarak elini taşın altına koydular. İsteseler sesini çıkarmadan kendi işine bakabilirlerdi, ama yapmadılar bunu. Yapamadılar. İnsan olan da yapamaz zaten.
Peki sorun ne? Sorun şu ki bu insanlar yalnız değiller, ama birlikte de değiller. Bir örgütlenip tüm dünyada birlik olsalar hangi ülkenin yasaları ve sınırları durabilir ki karşılarında? Rackete’nin tüm kariyerini ve geri kalan yaşamını riske atarak kurtardığı o 53 kişiden başlasa bu insanlık örgütlenmesi, büyüse bir kartopu gibi ve ilham olsa herkese, ne güzel olur değil mi?
