Kürdistan kalbimizdedir

Cemile Çağırga 4 Eylül 2015 günü Şırnak'ın Cizre ilçesinde sokağa çıkma yasağı ilan edildikten sadece üç gün sonra evinin bahçesinde vurularak öldürüldü. Yasak gerekçesiyle defnedilmesine izin verilmeyen cenazeyi annesi önce koynunda, sonra bozulmasın diye günlerce derin dondurucuda saklamak zorunda kaldı. 

İki yıl sonra, geçtiğimiz günlerde Jinnews'e konuşan anne Emine Çağırga: "Bizde yaz ayı daha... Kötü olmasın diye onu derin dondurucuya koyduk. Üç gün boyunca benim kızımın bedeni orada kaldı. Üç gün size az gelir, ama ben üç gün boyunca kızımla o dolapta don tuttum” dedi ve ekledi: "Bizim içimizi yak, bizi çocuklarımızdan ayır, gördüğün her Kürt çocuğunu katlet, sonra da otur terörist de bize. O bunlarla bizim canımızı ciğerimizi nasıl yaktıysa, onun da canı öyle yansın. Bütün Kürtleri yok edeceklerini mi sanıyorlar? Yapamayacaklar, biz bitmeyiz.”

İçişleri Bakanlığı yaptığı dönemde Kürdistan'da onca katliamın ve faili devlet kayıpların baş sorumlusu olan İyi Parti Genelbaşkanı Meral Akşener, gözlerini Kürt halkının oylarına dikti. Akşener, ilkin ailesinin aslen Diyarbakırlı olduğunu ve yıllar önce oradan çıkarak Balkanlara göç ettiğini söyledi. Yıllardır siyaset arenasında olan ve Kürtlerin kanını içse asla doymayacak olan Akşener, hiç utanmadan ilk gezilerini de Kürt illerine yaptı. Daha önceden belirlenmiş birkaç işyerine yaptığı ziyareti büyük bir şova çevirmeye çalıştı. Oysa Kürdistan halkı Kürt düşmanı Akşener'e yüz vermemiş, geldiği gün kepenk kapatarak sokağa bile çıkmamıştı.

Kürtler, Türk siyasetçilerin aklına sadece seçim öncesi geliyor. Kürt halkı bunların kuzu postuna bürünmüş kurt olduğunu bilmiyor mu sanki? İki yıl önce Kürt şehirleri yerle bir edilirken, kundaktaki bebekten yetmiş yaşındaki insana kadar Kürtler gün gün öldürülürken, cenazeleri günlerce sokaklarda bekletilirken neredeydi Kürtleri pek çok seven ve onlara adeta bir Mehdi edasıyla gelen bu siyasiler?

Biz bunların "Kürt” ve "Kürdistan” kelimelerini bile duymaya tahammül edemeyen katıksız faşist olduğunu bilmiyor muyuz?

Daha geçen gün HDP Milletvekili Osman Baydemir TBMM'de yaptığı bir konuşmada "Kürdistan" kelimesini kullandığı için İç Tüzük'ün 161'inci maddesi gerekçe gösterilerek iki birleşim çıkarılma ve ayrıca bir aylık ödenek ve yolluğunun üçte ikisinin kesilmesi cezasına çarptırıldı. Baydemir'in dediği ise sadece şuydu: "Ben Kürt halkının bir evladı olarak, Kürdistan'dan gelen bir temsilci olarak kendime şöyle bir rol biçiyorum; bu çatı, Kürt’ün ve Türk’ün ortak çatısı olsun.” 

Peki ne var bunda?

"Kürdistan” kelimesini duyan TBMM Başkanvekili Ayşenur Bahçekapılı hemen faşist yüzünü göstererek konuşmaya müdahale etti ve "Kürdistan neresi?” diye Baydemir'e soru yöneltti. HDP Milletvekili Osman Baydemir elini kalbinin üstüne koyarak "Kürdistan aha burası!” deyince Bahçekapılı; "Siz Kürdistan vekili değilsiniz. Siz Türkiye'nin bir ili olan Şanlıurfa'nın milletvekilisiniz” diyerek Türk devletinin Kürt sorununa yaklaşımını bir kez daha gösterdi.

Kürtlerin uzattığı barış eli, bir kere daha buz kesmiş metal ellerle karşılaştı.

Bunlar böyledir. Şair Ahmed Arif'in dediği gibi; "Bunlar engerekler ve çıyanlardır; bunlar, aşımıza ve ekmeğimize göz koyanlardır.” Bu nedenle bunları çok iyi tanımalıyız. Bu yüzsüzlerin taktığı maskelerin ardında saklı olan faşist düşüncelerinin "ben buradayım” diye bağırdığını duymalıyız. Çünkü bunlar işlerine gelince "Kürt kardeşlerim” der, işlerine gelmeyince de özgürlük mücadelesi veren koca bir halkı terörist olarak damgalar, çocuk-yaşlı demeden katleder, görmezden gelerek yok sayar. Kendi ülkesinde faşizm rüzgârları estirenler, taş üstünde taş, gövde üstünde baş bırakmayanlar başka ülkelere demokrasi ve ahlâk dersi verir.

Belki kendi ülkesinde her şeyden bihaber yaşayan yandaşlarını kandırabilirler, ama gerçeklerin hep gün yüzüne çıkma gibi güzel bir alışkanlığı var ve bu yüzden zorbalar, tarihin sayfalarına hep yenik yazılır. İsimleri hep nefretle anılır. Bu onların kaçınılmaz sonudur.