Ben Kürdistan‘ım..

Çok yalancı gördüm, çok sahtekar gördüm. Vahşi Moğol sürüleri geçti üzerimden, 
despotlar, tiranları, Timur Lenk‘i gördüm. 
Bir kaç yüz çadırlık Osman‘a geçiş verdim. Yardımcı oldum. Ölümcül hata 
yaptım. 
Yanıldım, Yavuz dincisine yardım ettim. Önüne düştüm Suriye, Mısır ve Hicaz‘a 
götürdüm. Ama çok geçmeden Kanuni denen kanunsuz, Balkan halklarını 
Kürdistan‘ıma doldurdu. Van‘ın demografisini bozmak istedi. 
Bağdad‘a sefer yapan Sultan Murad‘ı Bitlis‘te karşıladım. Hediyeler verdim. 
Eniştesi Abaza Melek Ahmed Paşa‘yı üç bin kişilik maiyetiyle on gün Bitlis 
sarayımda ağırladım, yedirdim içirdim. Van‘a Mutasarrıf giden (vali) Melek 
Ahmed Paşa‘ya ömründe görmediği hediyeler sundum. 
Ama aradan bir ay geçmeden, zenginliğe garkettiğim bu kaypak ve kaltak 
Osmanlı, sözde dört hak mezhebin Şeyhülislamlarından aldığı fetva ile üzerime 
sefer açtı. Ramazan ayının ikinci gününde başlayan işgal, bayramda onun 
zaferiyle sonuçlandı. Binlerce Bitlislinin kafası, kulağı, burnu Ramazan 
ayında kesildi, götürene ödül verildi. Bu kafalar Van Kalesi önünde piramit 
yapıldı. Sarayım talan edildi, Eyaletim tertele gördü. Melek Ahmed Paşa daha 
önce Sincar üzerine sefer yapmıştı. „Kıllı Kürt“ dedikleri Ezidiler ve 
Hıristiyan halkları kesip kafalarından piramit yapmışlardı.
Osmanlı padişahları savaş bütçesini karşılamak için Kürdistan‘ıma seferler 
yaptılar.

Ben Kürdistan‘ım. Uzak değil yüz yıl kadar önce Kürdistanlılardı Çanakkale‘de 
yanınızda savaşan. Maraşta kahraman, Urfada şanlı, Antepte gazi olan halkımdı. 
Türklerin „Atası“ ünvanını verdiğiniz Kemal Paşa‘yı konuk yaptım, destekledim. 
Türkiye kurtulursa Kürtler otonom olur dedi, namus şeref sözü verdi. Heyhat 
nerede namus ve şeref? Çok geçmedi, biz Kürdüz ve Kürdistan‘lıyız diyen 
Koçgiri terteleden geçirildi. Sonra Piran‘da evimizi başımıza yıkıldı, 
katledildik. Şeyh Said‘e yalan söylendi. Sonra Zilan deresi lebalep cesetle 
dolduruldu. İran ile anlaşarak Ararat Serhildanı bombaladı. Kim çok Kürt 
öldürmüşse, o subay general ve mareşal yapıldı. Kürt katili mareşal Fevzi 
Çakmak, Zilan kasabı Salih Omurtak, Koçgiri kasabı Sakallı Nurettin, Dersim 
kasabı Abdullah Alpdoğan, Muğlalı vd…
Ben Kürdistan‘ım. Bu coğrafyada yaşayan kadim Ermeni halkına soykırım 
uygularken, halkımın az bir kesimi zalimin yanında durdu, yardım etti. 
Ermeninin ahı zordur. Ona karşı yapılan büyük günahtı. Buna tanık oldum.
Yüz defa Dersim‘e sefer yapıldı, ama zafer kazanılmadı. Kemal Paşa akıllı 
davrandı önce Dersim‘i Kemallerle doldurdu. Sonra içeriden fethetti. Hala bu 
fetih sürmektedir. 1937/38 de halkım on binlerle öldürüldü. Dersim Tertele 
yaşadı.

Ben Kürdistan‘ım. Aslı Türk olmayan atalarınız, İnönüler, Menderes, Özal ve 
kafası daha sıfırda olan nice generallerinizi gördüm. Öldürdüler Kürtleri, 
astılar kestiler. Halkıma „Dağ Türkü“, dilime „bir çeşit Türkçe“ dediler. 
Türkü göğe çıkarırken, halkıma insanlık güneşi altında bile yer vermediler. 
Dağlarıma inat büyük beyaz harflerle Türklüğü methettiler. Şehirlerimi, 
köylerimi bombaladılar. İki yüz senedir Türklük adına halkım katlediyor. 
Okulda, kışlada, hayatın her alanında halkımın anadiline yasak, kimliğine 
hapis, varlığını ise beka sorunu yaptılar. 

Ben Kürdistan‘ım. Halkımın Anka Kuşu gibi küllerinden doğduğunu gördüm. Artık 
bitti dendiği zaman Abdullah Öcalanlar çıktı ortaya. Zindana atsanız da 
yoldaşları dağlarımda, bağlarımda, suklarımda hatta Türk metropollerinde. 
Artık el etek öpmeyen, kırılan ama eğilmeyen bir neslin doğduğunu göğsüme 
sığmayan sevgiyle izliyorum.  
Emperyalist devletler halkımı böldü, arasına sınırlar koydu, mayinlendi, 
duvarlar çekti. 
Yetmemiş gibi faşist İslamcı DAİŞ‘i üzerimize salındı. Onurlu çocuklarım 
Kobane, Şengal, Mahmur, Kerkük ve Raqa‘da bu barbar İslamcıları kutsal 
topraklarımızdan attı. 
Şimdi Türk İslam faşizmi Efrîn‘e saldırıyor. Dün oy verdiğimiz, baştacı 
ettiğimiz, Yaradandan ötürü yaratılanı seviyorum diyen, şimdi katlettiği 
Kürtlerin cesetlerini sayıp memnun ve mutlu veriyor. Yaradanı seviyorsan, 
O‘nun yarattıklarını neden katlediyorsun, diyen Türk çıkmıyor. Türk halkına 
öldürdüğü Kürt sayısını verince, halk sevinçten oynarken, Reis‘e mareşal 
rütbesi verilsin diyor. „Kobane düştü düşecek!“ demişti. Şimdi Afrin düştü 
düşecek diyor. Afrin düşebilir. Ama onun hışmı seni ayakta bırakır sanıyorsan 
yanılırsın. Ben milliyetçiliği ayaklarımın altına aldım dedi, şimdi MHP ile 
yarış içinde kurt işareti yapıyor. Kürt sorunu benim sorunum dedi, şimdi Kürt 
soykırımı yapıyor. Sadece iktidarını sürdürmek, sadece kendisi ve cevresini 
zenginleştirmek için savaş yapıyor. Saddam aynı şeyleri yapmıştı, sonu ne 
oldu?
Ben Kürdistan‘ım. Çok hırsız, sahtekar, yalancı, katil, despot gördüm. 
Güneşimi karartmak istediler. Ama hepsi geldi geçti iz bırakmadan. Halkım 
onlara inat kendisini yeniledi. İslam faşizminden ve her türlü beladan 
uzaklaştı. Kürtlere onurlu eşit özgür bir yaşam için mücadele veriyor. Kalan 
işte budur.